Święto Szkoły

Każdego roku w grudniu obchodzimy Święto Szkoły i dzień patrona.

Obchody naszego Święta tradycyjnie łączymy z Dniem Świętej Łucji obchodzonym w Szwecji 13 grudnia jako święto światła. Święta Łucja jest uważana za patronkę dnia uchodzącego za najkrótszy w roku. Każde nasze Święto Szkoły rozpoczyna pochód dziewczynek w białych sukienkach. Orszakowi towarzyszą chłopcy w szpiczastych czapkach, którzy częstują świątecznymi pierniczkami. Wszyscy śpiewamy tradycyjną piosenkę o Łucji. Od dnia świętej Łucji promieni słonecznych przybywa, co niesie nadzieję w środku zimy, przegania smutki, ogrzewa serca i dodaje otuchy.  Obchodzimy to pełne nadziei i radości święto, pamiętając o patronie naszej szkoły – Raoulu Wallenbergu i jego ojczyźnie.

Sankta Lucia (polska wersja językowa)

 

  1. Święta ma Łucjo,

Jasna panienko,

Rozświetl nam nocy mrok

Piękną iskierką.

 

 

 

 

Ref.:

Śniąc w mroźną,

ciemną noc

Niechaj pamięta

Świec białych

palić moc

Łucja ma święta.

2. Szata Twa biała,

Pięknie upięta.

Przynieś nam radość,

blask

Na całe święta.

Ref.:

Autorką poetyckiego przekładu pieśni jest:

  1. Anna Moszyńska,

mama Joasi Moszynskiej – uczennicy naszej szkoły.

Przekład powstał dzięki tłumaczeniu

ze szwedzkiego oryginału na jęz. angielski, a następnie na jęz. polski.

Dosłownego tłumaczenia z angielskiego na polski dokonała:

  1. Agnieszka Januszewska-Molga,

mama Poli Molgi – uczennicy naszej szkoły.

 

Raoul Wallenberg

patron naszej szkoły

 

 

Jego historia uczy nas,

że jeden człowiek może bardzo wiele zmienić.

 

 

 Historia chłopca, który wyrósł na mądrego, odważnego człowieka

4 sierpnia 1912 r. w szwedzkim Kappsta, w rodzinie bankierów i przemysłowców przyszedł na świat pewien chłopiec. Nazywał się Raoul Wallenberg.

Jego ojcem był Raoul Oscar Wallenberg, oficer marynarki wojennej. Niestety, zmarł na raka trzy miesiące przed narodzinami syna. Mama nazywała się Maria „Maj” Sofia Wising. Synek był dla niej wielkim pocieszeniem po stracie męża. W wychowaniu chłopca pomagał dziadek – Gustaw Wallenberg.

Raoul dorastał w kochającej się rodzinie. Mama ponownie wyszła za mąż i urodziła jeszcze dwoje dzieci. Rodzeństwo było ze sobą mocno związane. Przyrodnia siostra ubóstwiała brata i wspominała, jako energicznego człowieka, który potrafił pocieszyć nawet w najbardziej ponurych sytuacjach.

Raoul był bardzo bystrym, uzdolnionym artystycznie dzieckiem. Pięknie rysował, choć czasem były to dziwne obrazki, na przykład zielone konie na czerwonej trawie. Raoul miał też piękny głos. Już w bardzo młodym wieku chciał się uczyć wszystkiego, co tylko się dało, na temat świata, leżącego poza granicami Szwecji. Przeczytał „od deski do deski” trzydzieści pięć tomów encyklopedii „Nordisk Familjebok”.

W latach szkolnych miał duże, brązowe oczy i ciemne kręcone włosy. Koledzy mówili, że sposób, w jaki się wysławiał i jego zainteresowania były dla nich czymś nowym. Nie mogli zrozumieć, dlaczego zupełnie nie interesował się piłką nożną. Nazywali go „marzycielem”, trochę nawet dokuczali, ale z czasem zdobył ich szacunek.

Marzył, by zostać oficerem marynarki wojennej, tak jak jego tata. Niestety, wada wzroku (nie rozróżniał barw) nie pozwoliła mu na zrealizowanie tych planów. Wyjechał więc do Ameryki studiować architekturę. Tam nauczył się trzech języków: angielskiego, niemieckiego i francuskiego. Po uzyskaniu dyplomu wrócił do Szwecji, ale nie pracował jako architekt. Rozpoczął zupełnie inną działalność zawodową. Pracował za granicą w firmie sprzedającej materiały budowlane. Był też bankierem, ale i ta praca nigdy nie dawała mu radości. Przez swojego wuja, Jacoba, poznał Kalmana Lauera, budapeszteńskiego Żyda, który prowadził firmę, specjalizującą się w imporcie i eksporcie żywności. Wkrótce Wallenberg stał się jej współwłaścicielem. Jednocześnie poznawał historie Żydów z terenów okupowanych przez Niemców, co w  przyszłości, pozwoliło mu na uratowanie tylu istnień ludzkich.

Podczas wojny, w lipcu 1944 roku rząd Szwecji przygotował Wallenberga do wyjazdu na Węgry ze specjalną misją. Raoul Wallenberg przybył do Budapesztu jako dyplomata, sekretarz szwedzkiej ambasady, by ratować ludzi, których życie było zagrożone.

Wallenberg był wrażliwym człowiekiem i nie umiał stać z boku.

Z narażeniem życia nawiązywał kontakty ze wszystkimi, którzy mogli pomóc w ratowaniu niewinnych ludzi. Gromadził pieniądze i kosztowności na ten cel. Udzielał Żydom pomocy poprzez przyznawanie obywatelstwa i paszportów, gwarantujących nietykalność. Zatrudnił w ambasadzie szwedzkiej, umieszczał ich w domach objętych ochroną. Organizował opiekę lekarską i zapewniał żywność. Stworzył domy dziecka dla sierot i domy opieki dla starców.

Działania Wallenberga doprowadziły do ocalenia około stu tysięcy Żydów.

Wallenberg czuł się winny, że nie mógł pomóc wszystkim.

 W styczniu 1945 roku Raoul został aresztowany przez Rosjan i niesprawiedliwie oskarżony o współpracę z Niemcami i szpiegostwo. Przypuszcza się też, że jego aresztowanie mogło mieć związek z tym, że miał wiedzę na temat zbrodni katyńskiej, dokonanej przez Sowietów na ponad 10 000 Polakach.

Wallenberg za swoją działalność zapłacił najwyższą cenę. Trafił do więzienia w Moskwie, potem prawdopodobnie na Syberię. Zmarł lub został zabity w niewoli prawdopodobnie 16 lipca 1947 r.

Instytut Yad Vashem uhonorował Raoula Wallenberga medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.

Czyniono starania o nadanie mu pokojowej Nagrody Nobla, co poparł między innymi słynny fizyk – Albert Eistein. Raoul Wallenberg jest honorowym obywatelem USA, Kanady i Izraela i ma pomniki w  wielu krajach świata.

Nasza szkoła, jako jedyna w Polsce, nosi imię Raoula Wallenberga – jednego z  największych bohaterów II wojny światowej.

Historia Raoula Wallenberga uczy nas, że jeden człowiek może naprawdę bardzo wiele zmienić.

 

Na podstawie informacji ze stron www. oraz książki: Alexa Kreshowa pt. „Misja Wallenberga”

opracowała: Magdalena Mrozowska

 

Święto Szkoły 14 grudnia 2020 rok 

“Siła dawania”

 

ROZPOCZĘCIE OBCHODÓW (godz. 9.00 – Teams)

  1. Film wprowadzający w nastrój związany z obchodami Święta Szkoły.
  2. Rozmowa na temat obejrzanego filmu.
  3. Prezentacja Rady Samorządu Uczniowskiego.
  4. Film „Raoul Wallenberg”.
  5. „Już wiem i zaraz to przedstawię” – praca w grupach. (Materiały – kredki, flamastry, plastelina, klocki, nasiona, papier biały i kolorowy, nożyczki, klej itd.)

Prace uczniów;

  1. Podczas obchodów Święta Szkoły oglądaliśmy film o Raoulu Wallenbergu i pracowaliśmy w zespołach, wykonując zadania związane z naszym patronem. Niektóre prace wykorzystaliśmy w prezentacji.

     

     

     

 

 

 

 

 

Przerwa śniadaniowa

6. Film „Ciepłe i puchate”.

link do filmu: „Bajka o ciepłym i puchatym”.

https://www.youtube.com/watch?v=vuzRRLB7Xqk

  1. Rozmowa na temat siły dawania.
  2. Konkurs – Praca plastyczna „Reklama wdzięczności”

KONSULTACJE 11. 50 – 12.35

W dniu święta szkoły zajęcia kończą się o godzinie 12.35

 

Święto Szkoły grudzień 2019 rok 

“Wszyscy tworzymy naszą szkołę”

 

Święto Szkoły grudzień 2018 rok 

“Uczniowie Wallenberga”

 

Święto Szkoły grudzień 2017 rok 

“Samorządność”

 

Święto Szkoły grudzień 2016 rok 

“25 lat integracji na Mokotowie”

 

Święto Szkoły grudzień 2015 rok 

“JESTEŚMY STĄD”

 

Święto Szkoły grudzień 2014 rok 

“O SOBIE SAMYM DO POTOMNOŚCI”

 

Święto Szkoły grudzień 2013 rok 

“WIEŻA BABEL”

 

Święto Szkoły grudzień 2012 rok 

“Dwudziestolecie Szkoły”

 

Święto Szkoły grudzień 2011 rok 

“SZKOŁA Z PASJĄ”

 

Święto Szkoły grudzień 2010 rok 

“NASZE TALENTY”

 

Święto Szkoły grudzień 2007 rok 

 

Święto Szkoły grudzień 2004 rok 

 

 

Święto Szkoły grudzień 1998 rok 

“SZKOŁA DAWNIEJ I DZIŚ”

Font Resize
Contrast